DOODLE #2 : BROKEN VALENTINE

BROKEN VALENTINE

Dahil nabalitaan kong may bagyo nitong nakaraang mga araw, sinubukan ko ulit na magdoodle. 'Yan ang kinalabasan. Nagtataka na talaga 'ko kung bakit tuwing may bagyo, nakakapagdoodle ako. Kapag walang bagyo kasi hindi talaga eh. 

Sa tingin ninyo, bakit nga kaya?

Ito 'yung pagkakataong kapansin-pansin
na mas gwapo pa ang bass guitar kong si "Khai" kaysa sa'kin.

Kunyari magaling ako. 

Kuha ‘yan nung Krismas party/birthday ng may-ari ng studio na pinagpapraktisan namin. Di ko alam kung sino kumuha niyan. Haha! Andami kong sablay kaya dinaan ko na lang sa perpormans! :P

APIR! Haha!

Naka-inom na kasi ako saka medyo matagal nang walang praktis! Buti na lang di nabadtrip mga kabanda ko! Laptrip talaga eh.. Hahahaha! Oyeah!

The Wishlist.

Dahil magpapasko na, usong-uso na naman ang mga wishlist. Isang listahan ng mga nais matanggap na regalo sa araw ng Pasko. Marami sa'tin ang gumagawa nito. Maaring hindi mo isunusulat pero alam mong sa isip mo ay mga nga bagay kang nais makuha sa araw na 'yun. Sa totoo lang ay ngayon lang ako susulat ng listahan ng mga gusto ko. Kadalasan kasi ay ayos na sa'kin kahit ano pa ang matanggap ko. Ayos lang rin naman kung wala. Ewan ko nga ba kung bakit o paano ako natutong maglista. Siguro nagiging materyoso na 'ko.

Eniwey, heto na ang listahan ko ng mga bagay na gusto kong mairegalo sa'kin ngayong taon:

• NIKON D3100 DSLR
• GIBSON SG Standard Bass or GIBSON SG Standard Bass Faded (Tatanggapin ko rin naman kung Ephiphone EB-0 Ebony)
• FLEABASS or STREETBASS
• IPHONE 4S? Hindi masyado, gusto ko lang 'toh dahil uso ngayon 'yung Instagram.

Ito naman ang mga bagay na bibilhin ko pa para sa sarili ko kaya wag niyo na kong bigyan nito.

• RESPONDE ni Norman Wilwayco
• IT ONLY HURTS WHEN I PEE ni RJ Ledesma
• 500 GB EXTERNAL HARD DRIVE (Hindi naman ako mapili sa brand. Pwede na siguro yung pinaka-mura.)
• PICTURE FRAME, ALARM CLOCK, BATHING AMENITIES at mga PRODUKTONG MAY TATAK NA ANGRY BIRDS.

Hindi ko talaga maintindihan ang sarili ko kung bakit ako gumagawa ng listahan. Samantalang, malamang ang ending naman nito ay wala akong matatanggap na regalo dahil matanda na 'ko. Bakit hindi na lang listahan ng mga utang ko sa mga inaanak ang atupagin ko. O di kaya naman ay listahan ng mga lugar pwedeng pagtaguan sa Pasko. May maganda kayang maidudulot sa buhay ko ang listahang ito. Siguro nga.. dapat maghintay na lang muna ako.

Ikaw, bakit ka gumagawa ng listahan?

BECK (Live Action)

Ang dahilan kung bakit ako late kanina sa opisina. Pinanood ko 'toh kagabi dahil sa isang kaibigan na nag-suggest na panoorin ko. Hindi naman ako nagsisi nang panoorin ko. Alam niyo naman ako, basta may chix ang palabas ayos na. Haha! Pero sa totoo lang, Maganda na rin ang pelikula dahila halos wala itong pinagkaiba sa anime-version nito. Medyo mabilis lang at may mga nawalang eksena, ayon sa pagkaka-alaala ko (pasensya na, dalawang taon na kasi ang nakalipas mula noong napanood ko 'yung anime.). Hindi naman nabasa yng manga kaya hindi ko na rin maikumpara. Badtrip lang kasi hindi ko narinig yung boses ng bida. Umasa pa naman ako na kahit sa huli eh maririnig ko manlang yung "tinig ng langit". Pero ayos na rin kasi wala namang sigurong makagagaya noon, at malamang na wala pang nakakarinig non.

Synopsis:

Ito ay isang kwento tungkol sa isang ordinaryong, lampayatot na binatilyong nasa 16 na taong gulang. Ang pangalan niya ay  Yukio Tanaka pero mas kilala sa pangalang, Koyuki (Lampayatot rin yata ang translationn nito sa nihonggo eh. Ewan ko, di ako sigurado.). Lagi siyang napagtitripan ng mga siga sa eskwelahan nila dahil nga maliit siya at hindi lumalaban. Sa kanyang pananaw ay sobrang nakakainip (boring) ng buhay niya. Dahil nga siguro wala namang espesyal na katangiang nangingibabaw sa istura niya. nagbago lamang ang lahat nang minsan niyang iligtas mula sa naglalakihang siga ang isang asong may kakaibang itsura. Ang asong iyon ay pag-aari ni Ryusuke "Ray" Minami. Si Ray ay isang rakistang galing New York na may kaibigan ng bokalista ng sikat na bandang "Nirvana" "Dying Breed". Mayroon din siyang kapatid na babae, si Maho (na KRAS ko.), na sa huli ay magbibigay kulay sa buhay ni Koyuki (Ok lang, I'm taken naman na eh.). Balik tayo sa kwento. Dahil nga iniligtas ng ating bida ang asong si Beck. Biglang naisip ni Ray na kailangan niya itong bigyan ng gantimpala. Hiniling ng ida na turuan siya nitong maggitara kaya binigyan siya ni Ray ng isang gitara. Fender Telecaster. Dito na nagsimulang umikot sa ang mundo ng bida nating si Koyuki. Ang binatilyong lampayatot na nagtataglay ng "tinig ng langit".

Nakakatuwa talagang panoorin 'tong live action ng Beck kasi kamukhang-kamukha nung mga gumanap yung anime characters. Astig rin kasi kuhang-kuha nila yung role na naibigay sa kanila. Ayos na ayos talaga. Two thumbs-up sa'kin 'to. Sana lang maayos yung subs, pero meron naman sa YouTube kaya ayos na rin.

THIS MOVIE REALLY IS A MUST WATCH!

                           Verdict:   A          Over All Rating:    9.2

VEXEL #1 : Chienna

~'Chienna Filomeno'~

Masabi kong naging matagumpay (Sa lagay na 'yan, matagumpay na ako n'yan.) ang aking unang subok sa larangan ng vexel art, kahit pa inabot yata ng halos isang taon (Hindi naman siguro, nagsimula ako pagkatapos ng Toyscon 2011 eh. Yung sa Mega Trade Hall.) bago ko ito natapos. Nakalimutan ko kasi ang tungkol dito nitong mga nakaraang araw at ngayon ko lang naalala. Pero salamat na rin naman at natapos ko na.

Sa tingin mo? Pwede na ba 'yan? Etoh kasi yung orihinal na larawan eh.

Ito pala ang 100th post ko rito. Oo. Ngayon ko lang napansin. 11.23.2011

Ang Misteryo sa 15th Flr. Octagon Center, Ortigas.

Nobyembre 7, 2011

Kanina habang nakasakay ako sa motor (angkas lang kasi wala akong lisensya, at kahit siguro may lisensya na ako ay di pa rin ako papahiramin ng susi) para bumili ng adaptor para sa jack ng bass ko ay naramdaman kong nagriring ‘yung selpon ko. Hindi ko nasagot agad kasi nakasakay nga ako sa likod at baka maging dahilan pa ‘ko ng karambola sa kahabaan ng Abad Santos Ave.

Natuwa ako noon kasi ang nasa isip kong tumawag ay ang mahal kong si Khai. Mayroon na naman kasi kaming hindi pagkakaintindihan kaya hindi niya ko kinakausap nitong buong weekend. Pero Ibang usapan na ‘yun.

Kasalukuyan na akong nasa tindahan ng mga electronic-parts sa Avenida nung masagot ko. Nakita kong numero lang ang nagpaflash sa iskrin ng selpon ko. Nakilala ko naman ‘yung numerong tumatawag kasi kanina ko pa hindi nasasagot ‘yung mga tawag mula sa numerong ‘yun. Agad kong sinagot dahil baka mahalaga ang tawag, baka life-or-death-situation na eh. Konsensiya ko pa.

Isang tinig mula sa isang babae ang sumagot mula sa kabilang linya. Nakalimutan ko na ‘yung pangalan kasi sa gilid ng kalsada yung pwesto ng tindahan. Tunog imbtasyon para sa isang job interview. Sabi niya ay mula daw siya sa isang “American company” at naghahanap daw sila ng “2 to 3 young professionals” para magtrabaho sa kompanya nila. Tinanong niya ako kung kasalukuyan daw ba akong nagtatrabaho, sinabi ko naman na oo. Bumawi siya bigla na ok lang daw kasi pwede naman daw kahit part-time-position lang ako. So ok pa, kaya tinanong ko kung magkano ‘yung sweldo. Sabi niya “15k to 30k” daw.

Doon na ako nagtaka.

Masyadong mataas yun para sa isang part-timer. Kahit saan ka maghanap. Kahit saang call center walang ganon.

Sinakyan ko na lang ‘yung trip niya.

“Ok Sir Karl, can you get a pen and your planner so that you could jot down the details of our meeting?”

“Eh ma’am, nasa biyahe kasi ako eh. Wala po akong makukuhang panulat saka wala akong planner.” Natatawa ko habang sinasabi ko ‘to, pramis! Di ko alam kung bakit.

“Alright, Maybe I will just send you the details through text.”

“Ok po.”

“This is just a preliminary meeting, so you are still not connected to the company. No-strings-attached pa po tayo.” Parang ganyan yung pagkaintindi ko.

“Ok ma’am.” Ito lang ang alam kong isagot sa mga tumatawag na kompanya sa selpon ko. Pasensya na.

- END OF CONVERSATION -

Di nagtagal ay nakatanggap ako ng text message mula sa numerog tumawag. Nakasaad dito ang mga detalye ng sinasabing meeting.

• When: Saturday, November 12, 2011
• Where: 15th flr. Octagon Center, San Miguel Ave., Ortigas, Pasig City.
• Who to look for: Mr. Kevin Ocoma

Ito lang ‘yung laman ng text niya. Walang pangalan ng kompanya.

Nagdududa na talaga ako noon sa mga tawag na natanggap ko. Para kasing modus operandi eh. Isip ako ng isip kung pupunta pa ba ako o hindi na. Naka-uwi kami ng bahay at diretso agad ako sa inturnetz.

Google

Google Search: 15th flr. Octagon Center

Ito ang tumambad sa’kin..

Ang tanging lumabas sa bibig ko ay isang napakalaking “TANGINA.”. Binasa ko ang laman ng mga blog. Nabasa ko nga yata lahat ng blog na nahanap ni google. Halos lahat sila isa lang ang sinasabi. Iba-iba lang ang scenario na tulad ng sa’kin. Natuklasan ko din na isa pala itong Multi Level Marketing type na kompanya. Ito ‘yung tipo ng kompanya na may hawig sa “Pyramid” noon. Sa totoo lang hindi naman talaga ako against sa mga MLM-companies. Pero wag niyo na ‘kong utuin, sabihin niyo na lang agad. Matapos kong magbasa ay nagdesisyon na ako na di tumuloy sa usapan amin nung babaeng tumawag. Di na rin ako nagsabi a di ako tutuloy. Hindi ko na rin naman siguro problema ‘yun kung sakali. Ayoko kasi sa lahat, yung malabong kausap.

xXx